Skudas...

Bunlar öldürür bizi..

2010-09-21T13:36:00.000-07:00

Bunlardan kastımız Azam Ali, Lela Tataraidze ve Haris Alexiou.. Hani "bu" derken aşağılama anlamında tamamen değil bilhassa "nası bi insanlar" modunda söylenmek istenmiştir ki, hakkaten nasıl bir insanlar ? Dünyaya şarkı söylemek için gelmiş, başka bişi yapamaz bu insanlar.. Hem kendileri geçer kendilerinden hemde kimseyi kimsede bırakmaz.. Ne demek istediğimi ben bile anlamadım, bu şarkıları dinlerken yazı yazılmıyo ki ama.. Zaten bu şarkıları birine önermek, paylaşmak suç.. Boşuna insanları müptelaa etmenin bir anlamı yok ama ben kazana düştüm sizde düşün, çözün olayı.. Bir dinleyin belki siz çözebilirsiniz olayı..

ALEXIOU-o fantaros-Ο φαντάρος

Lela Tataraidze - Cxrajer
http://www.facebook.com/posted.php?id=129176763783726

Axiom of Choice - Color of Dreams

Gurbet Pastası: Hemşinliler, Göç ve Pastacılık

2010-09-21T13:23:00.000-07:00

Hemşinliler, geçtiğimiz yüzyıl dönümünde ekmek parası kazanmak için Rusya gurbetine gittiler. Orada, ekmek ve pasta yapmayı öğrendiler. Hem de çok iyi öğrendiler. Bizzat Rusya’da nam salacak, İran’da, Polonya’da muteber pastaneler açacak kadar. Sonra, Hemşinliler fırıncılığı, pastacılığı bütün Türkiye’ye taşıdılar. Memleketin hem büyük kentlerinde hem taşrasında pastaneler açtılar; pek çok yerde, oranın ilk pastanesiydi bunlar…

Uğur Biryol’un sözlü tarih çalışmasına dayanan kitabı, bu uzun mu uzun göç hikâyesinden enstantaneler sunuyor. Rusya’ya ilk gidişte çekilen meşakkatten saltanatlı patronluk günlerine, Ekim Devrimi’nden sonra Tahran’a, Polonya’ya, hatta Nazi kamplarına uzanan gurbet hikâyeleri… Türkiye’nin ünlü pastanelerinin geçmişi… Hemşin’in sosyal dönüşümü ve ‘terkedilişi’… Pasta ve fırın ustalarının sanatlarına ve bu sanatta Hemşinlilerin özel yerine dair anlattıkları… Pek konu edilmese de aslında hepimizin aşinâsı bir ‘memleket gerçeği’nden, taze poğaça gibi bir tadımlık.

Erhan G.Ersoy’un antropolojik bir bakış açısıyla “Hemşinlilik” üzerine Önsöz’ü ve Hemşinli bir edebiyatçı ve şair olarak Akif Kurtuluş’un Sonsöz’ü, kitaba zenginlik katıyor..

Kitapdan ;

Yeryünüzün herhangi bir bölgesinde yaşayan bir halkın bireylerinin, ailesinin geçimini yaşadığı ülkede sağlayamayıp, başka diyarlara göç etmesi bireysel bir trajedi iken, Karadenizliler için gurbetçilik nesillerdir soğukkanlılıkla kabullenilen yazgılarıdır. Komşuları Lazlardan farklı olarak insaatçılık veya denizcilik yerine neden fırıncılık ve pastacılık’ın meslek seçildiği de anlatılan mesellerde ancak Laz fıkralarında rastlanılacak bir içgüdüsel bir rastlantının sonucudur. Rivayet odur ki, herkes gurbete çalışmaya giderken anası Hemşinliye “uşağum karnuni doyuracağun yerlerde iş tut” demiş ve o da inşaatlar yerine öğüde uygun olarak fırınları seçmiştir..

Chalga - Hegyek fölött :)

2010-05-28T11:01:00.000-07:00

Bende ilk dinlerken tam da "aaa ne kaaa çok golas empula uluna benziyo müziği" "çalıntı yapmışlar" diycektim ki kadın komple sölemeye başladı hevesim kursağımda kaldı,Valla bravo.. Xelal olsun.. Şimdi işin yoksa kursağı bul hevesi çıkartcam diye.. nerde bu kursak be ? Bi de siz dinleyin de (Eğer bu ezgiyi daha önce biliyorsanız) sizinde hevesiniz kaybolsun, hevezsiz olun !!

Siyah Kurdela...

2010-05-21T12:05:00.000-07:00

Bu siyah kurdela sadece Zonguldak'da hiçe sayılan canlara değil;

Öteden beri tezgâhını sermayenin çıkarları istikametinde kuranlara,

olanlara seyirci kalıp hâlâ, kendilerine solcu deyip ortalarda gezenlere,

içinde emek sömürüsü, sosyal hak/hukuk derdi olmayan ‘demokrasi’nin sahtekar havarilerine,

İş emekçiye gelince, ‘Karadır bahtımız kara’ diye manşet atarak, işi kaderciliğe dökmekten sıkılmayan, Taraf’tarlara,

‘dini değerler’ üzerinden iktidar olup, insanlıktan çıkmış yeni sermaye azgınları ve onların borazancılığına soyunanlara,

Yazıklar olsun, konu iş kazası olunca ‘kaderci’, ihale peşinde koşmaya gelince, en acımasız kul düzenine esir olmakta beis görmeyenlere..

Yazıklar Olsun !!

Baykal istifa etti !

2010-05-12T04:29:00.000-07:00

Herkesin bir şeyler söyleyebileceği bir durum ağzı olan konuşuyor misali.. Birkaç bir şeyde biz söyleyelim, belki muhataplarından duyan okuyan olur..

Bir kaç gün önce ortaya Baykal hakkında uygunsuz görüntüler içeren bir video çıkıyor, video hükümetin talimatı ile on dakika içinde internet ortamından kaldırılıyor.. Dört günün sonunda Baykal toplantıda (kendi videosunu internetden kaldıran hükümete) açıyor ağzını yumuyor gözünü ve istifa ettiğini söylüyor.. AKP hükümeti de "olayla ilgimiz yok, şankınlık içindeyiz" diyerek kendilerini aklamaya çalışıyorlar. Onlar zaten her konuda "ak" oldukları için söz söylenmiyor.. Ve neden sonra hemen herkes hükümet kurmayları da dahil buna (hatta çıkıp bir bakan: “2005 buna at bir yasa çıkarmıştık biz.” bile dedi.. Suçumuz yok, biz AK’ız demeye getirdi herhalde.) özel hayatın gizliliğinden bahsetmeye başlıyor.. Özel hayatın gizliliği tabii ki olacak, ona karşı değiliz de be mübarek, CHP gibi kökü geçmişe sahip bir başkanı neden bu durumlara düşüyor ? Etik mi, değil mi ? Ya da kalkıp neden “Yalanmaya” kalkışmıyor ? Bu bir tezat değil mi ? Kimse bu soruları sormuyor.. Ülkemin siyasi yapısı, buna müsait herhalde..

İkinci tezat konu; her zaman benzer durumlara örnek verdiğimiz Avrupa ülkelerinde aynı olay yaşanmış olsa idi, söz konusu başkan hemen istifa eder bir daha adı anılmazdı.. Biz ne yaptık ? Baykal istifa etti, mükemmel.. Eee sonra ? Geri dönsün dönmesin tartışmaları başlattık.. E yuh! derler buna.. Yuh demekle kalınmaz arkasında bir beklentinin olduğu düşüncelerine kapılınır.. Herkesin kafasında bin tilki :

1. Baykal istifa etti, suçu hükümete attı. Bu sefer kendi “ak” oldu.. Kurulda başka aday çıkmaz zaten, yeniden başkan olur. İstifa etmesi seçmenin göznünde artı puan..

2. Kurulda kendine yakın bir aday çıkar. Baykal görünmez adam olur. Böyle gelmiş böyle gider.

3. Bu bir değişim sinyali olur, genel kurulda solu iyi bilen birisi gelir. Baykal elini eteğini çeker.. Yerine seçilecek isim CHP’yi derler toparlar. CHP’nin özlediği beklediği günler gelir.. Bu da biraz polyannacılık oldu..

Falan filan bir sürü alternatif.. Bence asıl olması gereken, 3. tilkidir.. Baykalın kesinlikle dönmemesi.. Solu iyi bilen, kendine güvenen, sağa karşı bence Türkiye’nin en köklü ve en iyi sol partisini elit kesim partisi yapmaktan çıkarabilecek, aslı sahibine halka iade edebilecek bir liderin gelmesi.. Bu lider vasıfları bence CHP kadrosunda yok, büyük bir ihtimal dışarıdan bir ismin gelmesi.. Zaman her şeyin ilacı, bekleyip görmek lazım.. CHP bu şansı iyi kullanırsa ne ala, yoksa AKP’nin dilinde “iyi muhalefet” damgasından başka bir şeye yaramaz..

10 Dilde 10 Şarkı - Anlat Albümü...

2010-05-10T15:07:00.000-07:00

"Toplumlar sahip oldukları kültürel değerleri tanıdıkça sever ve sevdikçe sahiplenir."

Albüm kapağındaki ön söz :

"Elinizdeki albüm bu yaklaşımdan hareketle Türkiye’de halen yaşamakta olan ve varlıklarını sahip oldukları kültürel değerlerle ifade edebilen azınlıkların kültürlerine kendi özellerinde ama diğer kültürlerle dayanışma ve işbirliği içerisinde ve kendi dokularını bozmadan sahip çıkmak ülkemizdeki tarihi ve kültürel zenginlikleri ülkemizin ve dünyanın başka yörelerinde yaşayan insanlarla da paylaşmak ve ülkemiz kültür yapısına olumlu katkı sağlamak için tasarlanmış bir "Kültürel Birliktelik” projesidir. Daha açık bir deyişle:

Türkiye de halen yaşayan kültürlerin ezgilerini kendi dilleriyle ve aslına uygun sunmayı amaçladığımız bir müzik albümü çalışması.Bu albüm bir kültürler çokseslilik dayanışmasıdır.

Sanatın sınır(duvar) tanımayan bir olgu olduğundan hareketle Anadolu topraklarında yaşayan insanların ne kadar farklı olduğunu ve bunun nasıl yüce bir güzellik olduğunun resmini çekmeye çalışıyoruz.

Ve birbirinden farklı bu insanların birbirlerini ne kadar benimsediğinibirinin varlığının diğerini nasıl da çoğalttığını ve birbirinin kopyası insanlar topluluğu yerine çeşitliliğin ne yüce bir zenginlik olduğunu vurgulamak istiyoruz. "

01. Dann’er Sip’o (Çerkezce)

02. Kadduk Al Mayyas (Arapça)

03. Seranta Mila Kokina (Rumca)

04. Qumrike (Kürtçe)

05. Ağ Elime Mor Kınalar Yaktılar

06. Bingeol (Ermenice)

07. Satrpialo (Gürcüce)

08. Livadi Kudeli (lazca)

09. Habibo (Süryanice)

10. Yar Yar (Hemşince)

Albümü burdan İndirebilirsiniz..

Gündüz Maçında FENER lüzumsuzdu söndürdük :))))

2010-05-06T03:58:00.000-07:00

İyi bak Türkiye'm.. Bu görüntüye alışacaksın !!!

Başka söze gerek var mı ?

Skudas 1 Mayisi [Yaşasın 1 Mayıs]-- Bekle Bizi İstanbul

2010-04-26T13:40:00.000-07:00

Boşuna çekilmedi bunca acılar İstanbul, bekle bizi.

Büyük ve sakin Süleymaniye'nle bekle.

Parklarınla, köprülerinle, kulelerinle, meydanlarınla,

Mavi denizlerine yaslanmış beyaz tahta masalı kahvelerinle bekle,

Ve bir kuruşa hayat satan Tophane'nin karanlık sokaklarında

Koyun koyuna yatan kirli çocukarınla bekle bizi,

Bekle zafer şarkıları ile caddelerinden geçişimizi,

Bekle dinamiti tarihin,

Bekle yumruklarımız haramilerin saltanatını yıksın.

Bekle o günler gelsin, İstanbul bekle

Sen bize layıksın...

Bu şarkı Vedat Türkali'nin isteği üzerine Ferhat Tunç tarafından yeniden bestelendi.. Kardeş Türküler, İlkay Akkaya, Birol Topaloğlu, Mehmet Atlı tarafından Türkçe, Kürtçe, Ermenice ve Lazca olarak seslendirildi.. DTP İstanbul seçim müziği olarak kullanıldı..

Ezginin mp3'ünü burdan indirebilirsiniz...

Karadeniz Cennettir - İbrahim Yavuz

2010-04-17T17:01:00.000-07:00

İbrahim yavuz kimdir bir öğrenelim sonra şiirlerine geçeriz.. O’nu internet ortamında tanıdım. Antoloji.com sitesinde kendi hayat öyküsüne bakayım dedim. Şunlar yazılıydı:

“Trabzon'un Of ilçesinin Kıyıboyu köyünde dünyaya geldim. (05 / 05 / 1955) Şiir de kalıp olarak genelde hece ölçeğini kullanıyorsam da, serbest ve aruz vezni ile yazılmış şiirlerim de vardır. 1990 yılının başlarında Türkiye'de baş gösteren köyden kente göç kervanına katılarak ailece İstanbul'a yerleştik. Burada şiir yazmaya bir süre ara verdiysem de, daha sonra yeniden başlayıp TÜRKÜLERE SÖZ VERDİM isimli ilk şiir kitabımı çıkarttım. Yazdığım şiirler çeşitli gazete, dergi, radyo, televizyon ve antolojilerde yayınlandı. Bazı şiirlerim bestelenerek sanatçılar tarafından okundu. MESAM üyesiyim. Bekarım ve halen İstanbul'da ikamet etmekteyim.”

Evet, şair İbrahim Yavuz, bir Karadeniz köy çocuğudur. Oralı olmakla da övünür. Köyden büyük şehre göç etmiş bütün Anadolu çocuklarının yaşadığı mahzunluğu, sıkıntı ve cefayı yaşamış, iliklerine kadar duymuş birisidir.

En beğendiğim iki şiiri ;

Emice Uşağına Mektup

Yağmur yağdı İstanbul'u sel aldı
Batıyoruz emicemun uşağı
İşimiz gücümüz Allaha kaldı
Yatıyoruz emicemun uşağı

Yakacağımız yok kışın yakmaya
Giyeceğimiz yok yaza çıkmaya
Sofrada umudu kuru ekmeğe
Katıyoruz emicemun uşağı

Köyde de hayat zor anladık ama
Bizi de karnı tok sırtı pek sanma
İyiyiz desek de sakın inanma
Atıyoruz emicemun uşağı

Gurbetin derdi çok doldukça dolduk
Her gün biraz daha sarardık solduk
Sizi bilmem ama biz duman olduk
Tütüyoruz emicemun uşağı

Kimi umudunu kaptırmış suya
Kimi bakar durur boş bir kuyuya
Bir bahane bulup konu komşuya
Çatıyoruz emicemun uşağı

Bilmem ne olacak bu işin sonu
Gelirken yüz idik kalmadı onu
Halıyı kilimi televizyonu
Satıyoruz emicemun uşağı

Geri getirmiyor zaman gideni
Ne sen bizi unut ne de biz seni
Bozuldu gitmiyor geçim treni
İtiyoruz emicemun uşağı

Soruyorsun işte budur halımız
Hiç kalmadı tutunacak dalımız
Bu gidişle tahtalı köy yolumuz
Gidiyoruz emicemun uşağı

Karadeniz Cennettir

Yine bahar geldi canlandı yaprak
Mısırı tarlaya ektin mi oğul
Çiçeklendi dallar yeşerdi yaprak
Bakıp da içini çektin mi oğul

Karadeniz yemyeşil bir cennettir
Toprağı cömerttir insanı merttir
Ondan ayrı kalmak ne büyük derttir
Ayrılık çilesi çektin mi oğul

Yine gözüm doldu andım adını
Boş durmaz çalışır kızı kadını
Meşeden kesip de kışlık odunu
Dağlardan aşağı çektin mi oğul

Hamsi hamsi diye inlerken çarşı
Gemiciler söyler denizci marşı
Gece yarısında rüzgara karşı
Denizden ağları çektin mi oğul

Yine yağmur yağmış yollar ıslanmış
Her kasaba bir dereye yaslanmış
Deli gönül azgın idi uslanmış
Aklını başına çektin mi oğul

Kardeş Türküler

2010-04-17T15:55:00.000-07:00

12.1993 yılında boğaziçi üniversitesi folklor kulübü'nün müzik birimi tarafından hazırlanan bir konser çalışmasının adı olarak gündeme gelen kalabalık grup..Türkiye'de halk müziğini tek sazla söylenen bir melodik müzik olmaktan çıkarmak için yapılan arayışlarda türlü yollardan geçip çokseslilik denemelerine gark olan pek çok müzisyene ders olacak bir çalışma yapmış olan; yaptıkları üç albümle - özellikle de doğu ile - halk müziğinde yol gösteren öncü durumundalar.. Vokalde, icrada, perküsyonda, düzenlemelerde halihazırda örneği olmayan bir düzeye getirdiler çağdaş halk müziğini. yaptıkları çalışmayı bir nevi manifesto olarak görmek gerekir. sadece müzisyenlere yol göstermekle kalmayıp dinleyicilerin de türküleri modernize etmek ya da çağdaş halk müziği adı altında yapılan popülist çalışmalar karşısında alternatif sahibi olmalarını sağladılar...

İlk önce dinelemek dinlemek, sonra alkışlamak, sonra da desteklemek lazımdır.. İcra ettikleri ezgileri anlamaye gerek yoktur zaten..

Nikos Michailidis

2010-04-10T15:49:00.000-07:00

Aksanlı türkçesine hayran kaldığım deli adam! O kemençe çalar biz türkü söyleriz ,horon oynayamam diye yalan atar ama en güzel oynayan da o'dur tabii ! Dedesi bi zamanlar hiç bilmediği topraklara memleketi diye sürülmüş ve Trabzon'u bir daha göremeden ölmüş ,bu acıklı hikaye Nicos gibi bir torun yarattı.. 2006 yılında kanadalı leigh cline ile birlikte, al asha bi daha adlı albümü çıkartmıştır. Bu albüm, horon ke trağodia albümüne göre daha hareketli, daha ritmiktir. Horon ke trağodia albümünde Ayşenur Kolivar'la beraber söylediği "çayelinden öteye" şarkısı da pek bi güzeldir..

Müzikal yolculuğuna yunanistan'da başlayıp trabzon'a varan mihailidis'in kendi şöyle ifade ediyor içindeki tutkuyu:

"kokleri tarihin derinliklerine uzanan trabzon'u cografi bir bolgeden cok, bir yasam bicimi, yasama ve olume karsi bir tavir, akan zamana karsi devamli bir direnis olarak goren ve bu cografyanin melodik ve ritmik yapisindan etkilenen, kokulariyla renklerini tenlerinde tasiyan bu insanlara cok sey borcluyum. onlar sayesinde trabzon hala askin olumle mucadelesinin sarki, turku ve dansta buldugu ifadedir...."

Mavi Göç - Vartivor Albümü

2010-04-08T11:42:00.000-07:00

Şunu Düşleyin !

Göç ediyorsunuz . Kimbilir belki . Gün aydınlanmak üzere yayla yollarına düşmüşsünüz .Belkide doğduğunuz topraklardan ayrılıp gurbet yollarına doğru yol alıyorsunuz … Kim bilir ….

Yakında Piyasada olacak olan “Vartivor” adlı albüm siz göç yolcularını bir masal misali göç ettiğiniz topraklara doğru geri götüreceğine inanıyoruz .

Karadeniz’deki Etnik halkların ezgilrini taşıyoruz Mavi Göç Grubu olarak sizlere … Yarınlara.

Volkan Konak ile Nikos Michailidis‘in düetlerinin bulunduğu bu albümde tamamı ile etnik dillere ait ezgiler yer alıyor .

Grubun kurucusu olan “Faik Pala” Manevi desteğini hiç bir zaman esirgemeyen Karadeniz Halklarına Teşekkürlerini Sunuyor ve devam ediyor …

“Yine Karadeniz’de olsun ! çay toplayalım , Fınfık toplayalım ve yine dantel gibi takılsın ağlara hamsiler . Horon’da buluşsun ellerimiz bize dayatılan tüm kötülüklere karşı . Ama ne olucaksa olsun Karadeniz’de olsun . ” diyor.

Haydeeeee!!! Mavi Göç ile bir nefes Karadeniz’e....

Albümü burdan İndirebilirsiniz...

Bu şarkılar gerçekten farklı..

2010-04-06T15:04:00.000-07:00

Ne zamandır dinlediğim birbirinden güzel şarkı var paylaşamak istedim. Bu şarkılar benim senelerdir dinlemiş olduğum, dönemlerine göre bende izler bırakan şarkılardır. Bu şarkıları bir araya getiren şey, çok hit ya da çok güzel olmaları değildir. Tamamen benim iç dünyamla ve bende bıraktıkları etkilerle alakalıdır bu toplaşma. Şarkıların isimlerini buradan vermeyeceğim tabi ki, indirin ve dinleyin. İşte ilki;

İran’da hayata merhaba deyip, ergenlik yıllarını hindistan’da geçiren ve daha sonra, müzikal bir eğitim almak amacıyla los angeles’a yerleşen azam ali’ nin yolu; california doğumlu ve jazz sever bir perküsyoncu olan greg ellis’le, 1995 yılındaki “master musicians of jajouka” konserinde kesişir. müziğe ve dünyaya alternatif bir çerçeveden bakan bu iki insanın, müzikal kimliklerinde ve ruhlarında da bir kesişme olur ki; daha sonraki aşamada, birlikte geçirilen onca zamandan sonra, Vas kurulmuş olur ve albümleri tüm dünyada dinlenmeye başlar..

Vas - Feast of Silence - Mandara

http://rapidshare.com/files/366917337/Vas_-_Feast_of_Silence_-_Mandara.mp3.html

Şarkıların bir arada bulunmalarına sebep olan şey çok güzel oldukları değil, yayımcının şahsında silinmez izler bıraktıklarındandır. E tabi ayrıca çok da güzellerdir.

Şarkıların hakları doğal olarak şarkıcı ve gruplara aittir. (Ne demekse) Ama bu halde/şekilde çoğaltılmasında, dağıtılmasında bence bir beis yoktur. Telif olayına kafayı takmış allamelerin bazıları mp3 dağıtımını kerih görseler de, bu olay o bağlamda değerlendirilemez.

Değerlendirilse de umursanmaz. Umur; sansa da ben sanmam... (:

Şarkıların bazıları son dönemde meşhur olmuş olabilir, banane! Ben daha önceden dinliyordum (:

Bahsetmeden geçemeyeceğim bir şey daha: Şarkıların (ya da şarkıların bazılarının) maneviyatı etkileyen, öldüren, katleden bir yanı da vardır. Özellikle tasavvuf çalışan abiler/ablar/kardeşler seyri sülüklerinin sıhhatı için bu şarkılardan uzak durmalıdırlar.

Albüm hatmedildikten sonra bu yazı okunuyorsa acilen istiğfar çekilmeye başlanılmalıdır. (:

Bu son cümleleri bağnazca bulanlar, Idir -Avava inouvaadlı şarkıyı bir 16 kere daha dinlesin.

Soonracımaa...

Bazı şarkılara takılıp günler haftalar boyunca aynı şarkıyı kesintisiz dinliyor bulursanız kendinizi, "aramıza hoş geldin" demekle beraber "geçmiş olsun, Allah kurtarsın" da deriz şimdiden.

"Aman canım bunlar da şarkı mı" diyecek olanlar olacaktır elbette.

- Evet canım şarkı! (:

Dead Can Dance - Rakim Playerda 1000 küsür defa dönerken, bir işrak vakti…

Dead Can Dance - Rakim

http://rapidshare.com/files/406579761/1_-_Dead_Can_Dance_-_Rakim.mp3

Ne Olacak Halimiz ?

2010-04-06T14:31:00.000-07:00

İclal Aydın'ın insanın içini burkan, kendisini sorgulamasına yol açan şiiri.. Aslında bir aşk şiiri olsa da, "ikimizin hikayesi" dese de tümüyle sorgularla doludur bence en güzel de yanıdır bu.. İnsan ömründe kaç kere kendi kendine sorar da cevabını bulamaz hiç bir zaman.. En cevapsız sorudur herhalde "ne olacak halim ?"... Bildiğim/dinlediğim tek şiiridir, nedense diğer şiirlerine hiç bakmadım.. Büyüsü bozulmasın diye herhalde.. Çünkü bu şiir bende bir köşe edindi, yerinde rahatsız etmemek en iyisidir.. Nakarat bölümü bittiğim an'dır.. Daha önce de dinlememe rağmen en çok askerlik de dinlemiştim.. O uzun koridorda bas bas insanın içine işleye işleye durmadan bunu koyarlardı müzik çalara, dağılır giderdi bütün bölük.. İçine ata ata ağlanacak en iyi şiir demişti tertibin biri.. Zaten klibinde kendisi de dayanamaz ağlar.. Şimdi dinlediğimde hala o koridorlarda bulurum kendimi.. Yine aynı arkadaşlar yine aynı uzun koridor ve yine aynı hüzün..

'Diyarbakır Tanrısı'nın Sureti' : Esat Oktay Yıldıran

2010-03-31T11:42:00.000-07:00

İşte gazetecilik bu!.. Bu fotoyu çeken kim? Onu bilmiyoruz. Ama bulan Haber Sabah Haber Merkez Müdürü: Nevzat Çiçek. Onu biliyor ve kutluyoruz. Evet sırf bu fotoyu bulmak bile bir gazetecilik olayı. Çünkü yıllardır dillere destan Diyarbakır Zindanı vardı. İşkenceleri anlatılıyordu. Oranın Zebani'sinin Esat Oktay Olduğu söyleniyordu. Ama somut bir tek fotosu yoktu. Hakkında bilgi verilmiyordu. Peki madem foto bulundu. Madem yine Diyarbakır Zindanı gündeme geldi. Ve çok kötü bir talihsizlik bizim için onun en üst komutanı Kemal Yamak gitti. Soruyoruz ve sormaya devam edeceğiz. Peki oranın savcıları...

Cahit ve Basri beyler.. Mahkeme Başkanı Emrullah Kaya'lar ve diğerleri nerde? Yoksa biz hep ölenleri kahraman, gidenleri de katil gösrererek bundan sıyrılacak mıyız? Anlata anlata dilimizde tüy bitti ama biz yine konuşmaya ve yazmaya devam edeceğiz. Ve şimdiden şunu söylemek istiyoruz.: Sakın ha sakın o Diyarbakır Zindanı'nı yıkmayın! Ya bize verin ya da müze yapın. Amacınız belgeleri ortadan kaldırmak mı? Niye İran'da Evîn, İsrail'de Hayfa, İrlanda'da Belfast'ta böyle bişey oldu mu?

DİYARBAKIR ZİNDANI BİZİM ONUR AKIMIZ,SİZİN İŞKENCE BELGELİ MüZENİZDİR!..

Diyarbakır 5 Nolu / Can Dündar

2010-03-31T11:33:00.000-07:00

"Ortada belge, bilgi, açıklama yok; iddianame de bulunmuyor.
Ama ölenler adına yazılmış, iddianame sayılabilecek bir kitabı geçen gece okudum ben...
Bayram Bozyel'in "Diyarbakır 5 Nolu" kitabı (Deng, 2007) bir vahşet romanı adeta...
Nazi kamplarını andıran sahnelerle dolu bir roman...
Yazılanların binde biri bile doğruysa, sadece dönemin sorumlularının yargılanmasını değil,
konuya bunca yıl duyarsız kalmış herkesin utançla başını eğmesini gerektirecek bir roman...

Diyarbakır 5 Nolu Dün Diyarbakır Cezaevi'nin önünde bir heyet "Diyarbakır Cezaevi Gerçeğini Araştırma ve Adalet Komisyonu"nun kurulduğunu ilan etti. 78'liler Girişimi öncülüğünde oluşturulan heyette odalar, dernekler, partiler, enstitüler var. 12 Eylül'de Diyarbakır cezaevinde neler yaşandığını araştıracaklar. New York için "11 Eylül Komisyonu" ne ise, Diyarbakır için "12 Eylül Komisyonu" odur. Hem yaşanan vahşeti sergileyebilir; hem bir daha yaşanmasını önleyebilir.

* * * 2 Nisan 1984'te Genelkurmay Başkanlığı, Diyarbakır Cezaevi'nde 12 Eylül'den o güne kadar 53 kişinin öldüğünü açıkladı. 14'ü kendini asmıştı. 23'ü çeşitli hastalıklardan ölmüştü. 7'si ölüm orucunda can vermişti. 7'si ise işkencede öldürülmüştü. Peki, devletin kontrolü altındaki bir cezaevinde, 3 yıl içinde 53 kişinin ölmesiyle ilgili bir soruşturma yapıldı mı? Görevliler sorgulandı mı? Sorumlular hakkında kamu davası açıldı mı? Sonucu ne oldu? 78'liler Vakfı, "Bilgi Edinme Yasası"na dayanarak bu sorulara cevap istiyor.

* * * Ortada belge, bilgi, açıklama yok; iddianame de bulunmuyor. Ama ölenler adına yazılmış, iddianame sayılabilecek bir kitabı geçen gece okudum ben... Bayram Bozyel'in "Diyarbakır 5 Nolu" kitabı (Deng, 2007) bir vahşet romanı adeta... Nazi kamplarını andıran sahnelerle dolu bir roman... Yazılanların binde biri bile doğruysa, sadece dönemin sorumlularının yargılanmasını değil, konuya bunca yıl duyarsız kalmış herkesin utançla başını eğmesini gerektirecek bir roman...

* * * Yazılanları nakletmem zor: Bozyel, "Disko" denilen işkencehanede çırılçıplak Filistin askısına asılışını, cinsel organından ve serçeparmağından elektrik verilişini, kalaslarla öldürülesiye dövülüşünü, tabanları yarılıncaya dek falakada yatırılışını ayrıntılarıyla anlatıyor. Kış soğuğunda üzerlerine hortumla basınçlı soğuk su fışkırtılan mahkûmların neden zatürre olup öldüğünü kestirmek zor değil. Lağım çukurlarında yüzdürülüp başları postallarla suya batırılanların, makatına cop sokulanların, Co adlı köpeğe esas duruşta tekmil verdirilenlerin, eğlence için canlı kurbağa, fare dışkısı ya da kusmuk yedirilen, sidik içirilenlerin, niye intihar ettiklerini tahmin etmek de zor değil. Falakadan sonra arkadaşını sırtına alıp durmaksızın koşması istenirken dövülenlerin, niye ölüm orucuna yattığını, sonra niye dağa çıktığını düşünebilmek de zor değil. Hele İstiklal Marşı'nın bütün kıtalarını ezberleyemediği veya koğuş sorumlusunun cümle cümle okuduğu Atatürk'ün hayatını yeterince yüksek sesle tekrarlamadığı ya da koşarken "Her Türk asker doğar" diye haykırmaya mecali kalmadığı için öldüresiye dövülenleri öğrenince, bu toplumun cumhuriyetten, Atatürk'ten neden, nasıl soğutulduğunu anlamak da zor değil.

* * * Dedim ya, bu belge kitapta anlatılanların binde biri bile doğruysa bugüne gelebildiğimize şükretmemiz gerekir. PKK nasıl oldu da bu kadar insafsızlaşabildi, o kadar vahşi yöntemlerle nasıl oldu da bu kadar büyüyebildi, bunca halk desteğini nasıl sağlayabildi; merak ediyorsanız, onun "Diyarbakır 5 Nolu"da nasıl doğurtulduğunu okuyun. Ve hem insan vicdanı hem toplumsal adalet adına, devletin bu katliamı soruşturması talebine destek olun.

can.dundar@e-kolay.net

Dönülmez akşamın ufkundayız azizim...

2010-03-28T15:27:00.000-07:00

İçki yasaklanabilir.
Açık söyleyeyim, bence mahsuru yok.
Ama rakı asla...

Çünkü takunyalılar öyle zanneder ama, aslında "içki" değildir rakı.

Yurt sevgisidir örneğin.
İki tek attın mı "n'olacak bu memleketin hali?" diye endişelenmezsin aksi
olsa...
Tıp bazen çaresizdir, o ilaçtır.
Gurbete bile iyi gelir.

Kontörsüz muhabbettir.
Büst gibi oturan adamın bile çenesini açar, gülümsetir. Kahkahadır.
Hatıraları kaydeden hard disk'tir.

Botoks'tur bir nevi.
En kaknemi bile bir başka görünür gözüne.
Çirkin kadın yoktur, az rakı vardır... İçilir, güzelleşilir.

Herkesin gençlik hatası olabilir. Bira içersin.
Sonradan para kazanıp tenise başlayınca, şarap içmeyi matah zannedersin.
Amerika'da TIR şoförlerinin içtiği viskinin dublesine Etiler'de TIR parası
ödersin, ayrı...
Ama kürkçü dükkânıdır.
Döner dolaşır, gelirsin...

Orhan Gencebay'dır.
Entel barlarda, sosyete kulüplerinde dinlemeye utanırsın... Ama hepimiz
biliriz ki, ezbere bilirsin... İstediğin kadar ağız burun kıvır,
altın plağı hep o alır...
Tatlıses'tir.
Realite'dir.

Çocuktur, ağlarsın. Hele beyaz "p"eynir ile "k"avun olursa sağında
solunda.
Örgüttür.
PRK..
Ama bölücü değil, birleştirici... Türk'ü de içer, Kürt'ü de, Laz'ı da...
Sor
bak, Ermeni'si de, Rum'u da, Yahudi'si de...

AB'cidir.
Çünkü Rum öyle bir meze yapar ki, helali hoş olsun, Kıbrıs'ı veresin
gelir..

Madem yasaklayacaksın rakıyı...
Neden balık avlıyorsun o zaman?
Şerbetle mi yiyeceksin lüferi?
Ne anlamı var deniz börülcesinin, rokanın, radikanın, cibezin... İnek
miyiz biz?
Yoksa Şakşuka'yı şarkı mı zannediyorsun sen?

Yanlış şiir okuyorsun, hapse giriyorsun...
Oku bak ne diyor dünya güzeli Orhan Veli...
"Şiir yazıyorum
Şiir yazıp eskiler alıyorum
Eskiler verip musikiler alıyorum
Bir de rakı şişesinde balık olsam.."

Aydınlanma Kütüphanesi

2010-03-25T18:28:00.000-07:00

Yakın sayılabilecek bir zaman önce hayatımıza yeni bir site girdi:

Aydınlanma Kütüphanesi.

İsminin hakkını vermeye uğraşan kütüphanenin içeriğinde ise yüzlerce seçme kitap pdf/htm formatlarında bulunmakta. Bu kitaplar Marx, Engels, Lenin'den tutun da Troçki, Mao, Bakunin'e kadar uzanan bir çizgiye sahip. Aydınlanma Kütüphanesi, Gorki, Kafka, Nâzım gibi edebiyatçılara da, Darwin, Hegel, Politzer gibi bilimcilere de yer vermektedir.

Bunların yanı sıra kimi belgeseller ve filmler de yüklenmiş durumda. İzlenmesinden çok keyif alacağınıza inandığım, Eisenstein'ın Potemkin Zırhlısı'nda çıkan ayaklanmayı anlattığı filmi de arşivde.

Sitede henüz çok sınırlı olmakla beraber çizgi film arşivi bile var; komünizmi en iyi anlatan çizgi film başlığı altında, Şirinler 1-2'yi indirebilirsiniz.

Site şu anda test aşamasında ve herkesin katkı/eleştirisine açık. Katkı/eleştiri sunmak ya da faydalanmak için:

http://www.1001001000.org/

Keyifli okumalar diliyorum...

Kara Kuş Destanı...

2010-03-25T17:37:00.000-07:00

Hikaye şöyle, Kara tavuk, kara kuş tanımlamalarla bilinen siyah turuncu gagalı eti çok lezzetli bir avuca bile sığmayan bir kuştur.. Kışın avlanır yanlız avı zamanlı zamansız yapıldığı için malum hikaye ne yazık ki nesli tükenmek üzeredir.. Hikayede kuşumuz bir deveden daha büyük niteleniyor.. Artvin Borçka'lı şair Hasan Çelebi, bu şiiri yazıyor, okumak eğlenmek düşünmek bize kalıyor... Destan, Borçka ağzı ile yazılmıştır...

Kar gene kitsa kitsa başladi savurmağa
Elamet bir karakuş kondi bizum hurmaya.
Kuş ki kondi, dal birkaç arşin aşaa endi.
Kuşun konduği dalun altinde kar da dindi.
Kapar kapmaz tofeği atladum metereze
Bir gözumi uydurup arpacuk ile gez’e
Şipşak nişan aldum da bir koyverdum ki, sorma
Zerzeleye tutulmiş gibi sallandi hurma.
Karakuş szivili de szivili duşti kara
Haman ayağa kalkti değil imiş mudara.
Bir paldur küldür uçti, bir paldur küldür duşti.
Kar, kırmızi benekli bir çarşafa donuşti,
Tum mahalleli, kuşe karşi girdi savaşa,
Uçi kanayakli on kişi zor çikti başa.
En son canli canli tutup eve taşiduk.
Kan ter içinde kalduk, sanki deve taşiduk.

Kuşi gören çecukler korkti, beyukler güldi.
Duzköy, Makret, Mamanat Handuzine dokildi.
Durdiler, kuşten cani yananlar sira sira,
Aşaktaki sozler o günden kaldi hatira;
Muhtar: Uşaklar habu menşur casus CİA dur.
Kinyaz: Yahot da boyuk bir mecliste uyedur.
Süse Refik: Ulkeyi baturan bu kuş idi.
Tormani: Başumuze saran oni Buş idi.
Uzun Ahmet: Bence bu bir gömruk kolcisidur.
Şişmani Enver: Belki da sosyete solcisidur.
Kaptan Orhan: Bu mehlük ya cazidur ya da cin.
Skenderi Ziya: Yecuci Mecuc Çini Maçin.
Toşi Osman: Bolmiştur memleketi ikiye.
Tululi: Tazıya tut, kaç deyerek tikiye.
Kaptan Şadi: Belki da uçan daire budur.
Ali Ağa Husen: Bu bilduğumuz burbudur.
İmami Hasan: Yikti birluği ve dirluği.
Terzi Azmi: Aşladi millete cibgirluği.
Tibuki Abdula: Yok, eyiluği da vardur.
Onçamure İsmet: Bu tanriden bir şamardur.
Livane: Bana ne, ben doneyim da köşeyi.
Mezini Sebo: Ben da soylerum ayni şeyi.
Kasimi Mevlut: Bunun dişisi da var imiş.
Tibuki Muho: O da erkeği kadar imiş.
Lumani saffet kuşi benzetince keşişe,
İskenderi’nun Rifet çok bozuldu bu işe.
Kaboğlu Hakki: Şimdi Soner körfez kirizi.
Mehmet Emin: Az daha savaşa sokti bizi.
Simsar Dursun, kemençe elde durdi horona,
Coşti İdris Güneş da ayak uydurdi ona.
Halka halka oldi halk, beyuk şenlik patladi.
Köy o ağirbasandan kurtuluşi kutladi.
Kimi omuz omze durup, kimi oturup
Hatira fotoğraflar çekildi grup grup.

“Kuşi Kestuk”

Üç dort kişi zor belâ kuşi yere yaturdi,
Didi Bahri da çikup uzerine oturdi.
“Yahu!” diye bağirdi, “Biraz çekilun geri,”
Seyidi Hasan çekti kilifinden hançeri
O ki çaldi boynine kuşun, kuş bir boğurdi,
Yüz okkaluk Bahri’yi savurup yere vurdi.
Bir kıyamet kopti, bir dalgalandi ortaluk
Kimi kaçıyur, kimi bakiyur aluk aluk.
Topçi Recep şaşurmiş, otturiyur duduği,
Ustumuze işeyen kuşun ekşi sidiği
Oyle bir pis kokti ki uç gişi duşup kusti,
Beş kişi da fenaluk geçurdi ayağ usti.
Millet dort nala kaçti donup saldurince kuş
Ortada tek başina kaldi Fadime çavuş,
Fadime, Bumba Yavuz çavuşun kızı idi.
Güzelliği ile köyun kutup yulduzi idi
Korkusuz Fado, deli Fado derlerdi ona,
O girince bir başka renk verirdi horona.
Kuş ile Fado boğaz boğaza boğuştiler,
Ve kan revan içinde kanavaya duştiler.
Çilgince alkişlandi ayağa kalkan Fado
Diz çokti ve hıçkıra hıçkıra ağladi o…
Hançerledi olumcul kuşi Seyidi Hasan
Tam bir fiskiye çizdi havaye fişkiran kan.
Hayvan debelendi bir iki dakika gene,
Ağzi bir kariş açuk can verdi oylecene.

“Bu Kuşun Eti Yenmez”

Az sonra köyumuzun Ofli hocasi geldi,
Lakozanun belvermiş çeperine çomeldi.
Dedi ki: “Yuce Tanri eyiyi aklamiştur,
İnsana zerar veren şeyi yasaklamiştur,
Mencerrebben mucerrep, denenmişler denenmez,
Burnine bakilurse bu kuşun eti yenmez.”

Kalabaluktan bir ses: “Hoca, bok atma kuşe,”
İkinci ses: “Hayirdur işi, surmek yokuşe,”
Üçüncü: “Bir mushadan yüz lira aliyur,”
Dördüncü: “Haram ile yasak, bize kaliyur,”
Osman Vural: Yuz okka gelur bu kuşun eti.
Moymohti: Kim mehf eder boyle milli serveti.
Ayağa kalkup, “hocam” dedi Zehir Medeni,
“Var mi bu yasağun bir mantiği bir nedeni.
Bati, sumukli bocek yesun, kurbağa yesun,
Bir av kuşina bizum toremuz mundar desun.
Göruyoruz ulkede neler yeniyor, neler
Nasil ki bir solukta klunz ediliyur develer,
Kertenkele goz göre göre, timsah oliyor,
En kurada en kiro kimse o şah oliyor.
Timsah da donişiyor pasturmaya, salama
Bir cins karatavuktur yenmez deduğun bu kuş,
Yapay yemle beslene beslene ejder olmiş.
Ne gun ki bu doğaya ters gidiş tam yerleşur,
İnsan doğasi da o gun boyle ejderleşur.
Kilavuzun akil’se bu gidişe karşi dur,
Tanrı kulu olarak asil görevun budur.”

“Yas Toreni”

Birden çinladi çığlık sesleriyle handuzi
Ortuldi, milyon çarpi milyon kuşla gök yuzi.
Geniş eğmeçler çizup endiler yavaş yavaş
Donuşti renk renk çiçek bahçelerine dağ-taş,
Birbirlerinun eşluk edup kanat sesine,
Gelmişler, vurduğumuz kuşun cenazesine,
Uzun bir yolculuktan yorgun, acıdan ölük,
Geçtiler ölü kuşun oninden boluk boluk,
Ustine birer çiçek birer tuy piraktiler.
Ve kisuk bir çığırtı ile ağit yaktiler.
Bir tepe oluşturdi tuy ve çiçek yiğini.
Tutuşturduk isinmak için tuy yığinini,
Koyumuze sundu o yas toreni bir duğun.
Ateş sondi bir avuç kül kaldi, ağardi gün.

“Kuşi Boliştuk”
Kuşun yuzildi tuyi muyi ile derisi,
Uç lengeri doldurdi tam otesi berisi.
Millet şaşurdi kuşten çikinca iki yurek,
İki karaciğer, dort akciğer, dort bumburek.
Bir taşşağı var idi ki sanilurdi boğa,
Göninden çikti uç çift kalamani, uç szuğa.
Ola, deduk bu binbir çeşit mağazasi mi?
Yok yoğisem yonetim kuruli eğzasi mi?
Ne isa lafi daha şişurmeyelum,
Yüzde yüz hakikate golge duşurmeyelum.
Hayvanun yarisini koni konkşi boluşti,
Kellesi da Kurhusenoğli Yaşara duşti.
Yarim gövdesi kaldi, bize da kala kala,
Dort parmak yaği çikti ekole mundikala.
Biraz dayansun deyi, beharli tuze bastuk
Kaldurup dortkoşenun darabasine astuk.
Pilavi sahan sahan, çorbasi kazan kazan
Yedi nufus idare ettuk butun remezan.

Mustafa Periloğlu

2010-03-25T17:33:00.000-07:00

Aslında pek yazma gibi bir niyetim yoktu sıkıldım bir şeyler kaleme alayım dedim bu da yıllık oldu işte.. İnsan kendini anlatmayı nasıl becerir hep merak ederdim beceremedik ama olsun, bir bakıma kişisel eleştiri gibi.. Zordur böyle şeyler yazmak.. Neyse biz en baştan başlayalım..

1 Eylül 1984de Çamlıhemşin’de dünyaya merhaba dedik.. Ankara Çamlıheşin arasında mekik dokuduk.. Anne Laz, baba Laz hatta Ankara’da çocukluğumu geçirdiğim bina bile tüm daireleri ile Laz olunca kültürel açıdan pek sıkıntı çekmedim.. Bazen tartışması geçti gurbet hayatı değiştirir mi diye, değiştiriyorsa bile en azından beni değiştiremedi.. Sadece memlekette konuşma düzgün olduğu için, Ankara’da ise konuşma bozuk olduğu için dalga geçmeleri dışında..

Müthiş bir çocukluk dönemi geçirdim.. Yazları Çamlıhemşin’de köyde kışları Ankara’da.. İşin müthiş olanı tabii ki memleket tarafı idi.. Kışları Ankara’da okul falan gidiyordu günler, pek de umurumda olmuyordu açıkçası.. Tatil zamanlarında hemen kendimizi köye atardık, çocukluk arkadaşlarım hep köyde idi.. Yazları zaten kimse beni tutamazdı, Türkiye’de bir sürü yere gittim ama yine de dönüp dolaşıp gideceğimiz yer yine memleket oldu.. Ayaklarımızda kara lastikler, mevsimine göre yırtık tişört kazaklar yamalı pantolonlar genellikle ıslak çoraplar ile dolanırdık.. Kaliteli giyeceklerimiz elbette vardı ama pek tercih edilmezdi, orda herkes eşitdi çocukluğumuzda anlatılsa sayfalar sürer, kısa geçelim.. Gerçi sonradan herkes bir gurbet görünce aynı kapağın altına girdiler şimdilerde tüm çocukluk arkadaşlarım burada..

İlk, orta öğreniminden sonra lise kısmı biraz zordu, ailemin isteği (özellikle babamın) mesleki eğitime yöneldik, sanki bir şey olacakmış gibi.. Üç sene makine okuduk, iki sene de şehir dışında yüksek okul ve makine teknikeri olarak çıktık, da benim başka planlarım vardı tabii. . Hiç okuduğum bölümü düşünmemiştim, o yüzden üniversite falan da hiç düşünmedim yapsaydım mutlu olamayacaktım ve yapmadım. . Pişman mıyım ? Hayır ! Üniversite istememe rağmen üniversiteli grupların arasından çıkamadım Ankara, Odtü, Ktü, burası.. Yokluğunu pek hissetmedim bu yüzden üniversitenin iyi de olmuş..

Kişi olarak karmakarışık diyebiliriz.. Kalabalıktan hiç hoşlanmam, iki üç kişiden sonrası kalabalıktır ve en büyük sıkıntıdır benim için.. Öz konuşmak gerekirse arkadaş, dost konusunda da pek tutucuyumdur.. “Onunla dost olan gelsin plaket verecem” demişti dostun biri.. O plaketi sonradan ben verdim arkadaşa .. Bu konuda pek tutucu olsam da arkadaşlarımın ya da dostlarımın her zaman yanında olmaya çalışırım.. Onlar için elimden gelenin en iyisini yapmaya çalışırım.. Şu ana kadar hiç birine “Hayır” dediğimi hatırlamıyorum..Zor bulunca insan dostunu kaybetmemek için elinden geleni yapıyor, farkındayım! Bu kadar zor arkadaş bulan birinin gönül işleri nasıl diye sormayın, berbat durumdadır gerçi pek de sıkıntı değildir benim açımdan da birde başkalarına sorsanız..

En büyük tutkumdur özgürlük.. Gerçi bu az çok her Karadenizlide var, sağ olsun Karadeniz’de kendinizi özgür hissedeceğiniz ortamlar çok var.. Birkaç rakım yukarı çıkın yeter size zaten.. Sırf bu ego yüzünden hafif hafif ekstrem sporlara girdim.. Kampçılık, şimdilerde treeking dedikleri olay sonradan bunlar iş haline geldi ya neyse hiç olmaz ise sevdiğimiz işi yapıyoruz ne iş yaptığınız değil işinizi ne kadar sevdiğiniz önemlidir aslında da hayat koşullarında pek de mümkün olmuyor bu.. Bilirsiniz işte sınavla gelecek belirlemeler falan.. Bu konuda kendimi şanslı olanların tarafına koyuyorum haklı olarak. Şu sıralar hepinizin bildiği kadarı ile fotoğrafçılıkla ilgileniyorum.. Hazır konuyu açtık birkaç söylemekte yarar var.. Karadeniz müthiş bir doğa daha öncede söylediğim gibi benim gerçekten bir şey yaptığım yok sadece deklanşöre basmaktan ibaret benim yaptığım ve farklı olarak oraya kadar gitmek gitmeyince göremiyorsunuz ne yazık ki..
Yani anlayacağınız tam bir ego tatmin etme hayatı bizimkisi.. Aklımıza eseni yapıyor, sevdiğimiz şeylerle uğraşıyoruz..Bu tabii nereye kadar yapabileceğiz.. Hayat sonunda bir engel çıkaraktır bakalım nerede ?

Yazmaya devam etsem çok daha uzun zaman alır da bu kadarı yeter şimdilik.. Gerisini sonra devam ederiz.. Bizi tanıyanlar da birkaç satır yazsalar tamamdır bu iş.. Zaman ayırıp okuduğunuz için teşekkürler..